- Korkmuyorsun, değil mi? - Korkmak mı? Neden korkayım ki?
Çünkü bir mezarlığın yanındayız.
- Öyleyse? - Ve çünkü birşey olursa kimse sesimizi duymaz.
- Ne olabilir ki? -Geçen yıl yakaladıkları adamı hatırlıyor musun?
- Çocukları kaçıranı? - Evet, ne olmuş?
Ne yaptığını bilmek ister misin?
- O ne? Çukulatalı süt mü? - Onları yiyordu.
Onları kesip parçalarını bir dondurucuda taşıyordu.
- Uyduruyorsun. - Uydurmuyorum.
Kızkardeşim gazetede çalışan birini tanıyor. O söylemiş.
Polisler onu yakaladığında soğutucu neyle doluymuş, biliyor musun?
Parmakları mı?
- İğrenç. - Bu sadece bir koyun gözü. Kasaptan aldım.
Öldüğünde gördüğün son şey retinanın arkasında kalır. Fotograf gibi.
- Büyükannem ruh gözlerdedir der. - Ruh ilkel büyücü-doktorların bir icadıdır.
Dışarıda biri var.
- Burada kimse yok. - Vardı. Duydum.
Howie? Howie, sen misin?
Howie, oyun istemiyorum. Beni duyuyor musun?
Howie?
- Kapatmayı unutmuşsun. - Unutmadım. Son çıkan sen...
- Tanrım! Neden böyle sinsi sinsi geziniyorsunuz? - Gezinmiyorduk.
Ya tabii. Yat yere.
Sizi küçük fareler.
İmdat! İmdat!
Geri çekil! Hayır! Hayır!
Hayır!
Emily!
Hayır!
Bırak beni.
İçerdeler! İçerdeler!
Mutfaktalar!
Kımıldama!
Emily!
Hayır! Emily, geri dön.
Emily!
Emily. Geri dön.
- Bırak beni! - Kal orada!
Bırak beni!
- Ne yaptın onlara? - Buna hakkınız yok!
13 yıl sonra...
West!
O ne? Bir tür hayvan mı?
- Neden, Moncho? Aç mısın? - Fare mi, o?
Gözlem yeteneğine en iyi ihtimalle kuşkulu denebilir.
Kuşkulu?
Kuşkulu.
- Beni mi istemiştin? - Ah, evet! Evet. Al.
- Yeni görev yeri? - Kuşkulu.
Ve bana Çavuş Moncho diyeceksin!
Farecik!
Farecik?
- Farecik'e ne yaptın? - Tanrım! Onu görmedim. Yemin ederim!
- Ben hasta bir adamım. Beni rahat bırak! - Farecik nerede?
Sorun ne, Cabrera? Küçük pis dostunu mu kaybettin?
West'e bir sor bakalım, görmüş mü? West hayvanları sever.
- Ne demek istiyorsun? - Bir düşün bakalım.
Kuşkulu.
Sıraya girin!
Yürüyün!
- West, fare mi gördün mü? - Kayıp mı?
- Gördüysen söylesen iyi edersin! - Hiç tanımlayıcı özelliği var mı? Özel bir işaret?
Onu kim aldıysa kafasına özel bir işaret koyacağım!
- Siz yeni doktor musunuz? - Evet. Kliniğe bu taraftan mı gidiliyor?
Önce müdür sizi görmek istiyor.
Filmlerde buraya ölüm evi diyorlar ama siz böyle demiyorsunuzdur herhalde.
- Ne diyorsunuz? - Ölüm evi.
- Buradaki tüm mahkumlar.... - Ölüm cezasına çarptırıldılar.
Buradaki mahkumların %73'ü...
O seninle konuşana kadar konuşma.
...cinsel suçlardan buradalar. Bu, bir kadın olarak, sizi iğrendirmeli.
Şey... İnsan olarak çok rahatsız edici ama bir muhabir gözüyle, çok ilginç bir istatistik.
İyi bir cevap, Laura. Sana Laura diyebilir miyim?
Elbette.
Demek rehabilitasyona inanmıyorsunuz.
Saf olma, Laura. Ben ne işe yarıyorsa ona inanıyorum.
Özel bir jeneratörden gelen 2000 voltluk güç. Bu işe yarıyor.
Buraya oturduklarında, ki her yeni mahkumu oturturum...
...gücüme boyun eğerler.
Büyüleyici.
Laf olsun diye öyle söylüyorsun.
- Doktor Philips? - Evet, efendim. Howard Philips.
Sizinle tanışmak büyük bir zevk, Müdür Brandon.
Doktor, sınıfınızda ilk %5' girdiniz.
İstediğiniz işe girebilirdiniz. Burada ne arıyorsunuz?
Kurumsal tıpla ilgileniyorum.
- Gerçekten mi? - Şey, evet.
Selam, ben Laura Olney. Arkham Record'danım.
Söylediğiniz herşey yanlış aktarılabilir ya da saptırılabilir.
Bu durumda size sadece merhaba diyeyim.
Selam.
- Burada tam teşekküllü bir tıbbi servisimiz var. - Eminim vardır, efendim, ama bunlar benim.
Tün doktorların aletleriyle böyle özel bir bağları var mıdır?
Doktor, mahkumlardan birinin sizinle çalışmasını özellikle istemişsiniz.
Yeterli sayıda elemanımızın olmadığını düşünüyorum. Onun da yeterli tıbbi tecrübesi vardı.
- Ona dikkat edin. - Efendim?
Herkesten daha akllı olduğunu düşünüyor ama değil.
- Bu diğerlerine de bulaşabilecek bir tavır. - 'Bulaşabilecek'.
Fikirler hastalıklar gibi olabilirler.
Bir hastayı tedavi ederken küçük bir anomali gördüğünüzde onu görmezden mi gelirsiniz?
Oh, adamım. S*ktir!
- Hayır, doktor, hayır. Onu kesersiniz. - Bazı tümörler iyi huyludur.
Bu duvarlar içinde değil.
Efendim, özür dilerim, ama bir sorun var.
Çekilin! Yoldan çekilin! Doktor geldi!
Affet beni peder, günah işledim. Günah çıkarmak istiyorum.
Sakin ol!
Kan...
Çarpan kalp...
Yemek zorundaydım! Yemek zorundaydım! Beni cehenneme yollama!
- Brandayı getirin! - Brandayı getirin!
- Acele edin! - Sırtını düz tutun!
Özür dilerim.
- Çek ellerini üstümden! - Geri çekil!
1 , 2, 3... Kaldırın!
- Bu taraftan, doktor! - Yoldan çekilin!
- Ger çekilin! - Ver şunu bana!
Özür dilerim.
- İyi misin? - İyiyim, teşekkürler.
İyiyim.
- Nereye gideceğiz? - Ne oldu?
Kalp krizi.
Yeni doktor siz misiniz? Vay!
Onu masaya yatırın. Hemşire serum tak!
- Acele et! - Tamam, doktor.
- Bana ameoderin getir. - Ne?
- Ameoderin! - Ameoderinimiz yok!
- Ne demek yok? - Gelmedi!
Ne var, o zaman? Ne var? Hadi hemşire!
Sodalum dene. Benzer bir etkisi vardır.
Git getir!
- Hadi, hemşire! - Geliyorum!
- Takamıyorum. - Doktor! Ona yardım edin, lütfen.
- Hemşire, bu adamları dışarı çıkarın! - Hadi, dışarı! Herkes dışarı!
Sen de onlarla dışarıda bekle.
- Ama doktor... - Dışarıda bekle!
- Çekilin! - Vaktini boşa harcıyorsun.
Çekilin! Hadi! Çekilin!
- Sen onu buraya getirmeden ölmüştü. - Kahretsin!
- O benim hastamdı. - Beş dakikalığına.
Demek yeni doktor sensin?
Bunun anlamı nedir?
Doktor Herbert West. Hakkınızdaki herşeyi biliyorum.
- Gerçekten mi? - Ne yaptığınızı biliyorum.
Ört bas etmeye çalıştılar. Deneylerinizi.
- Duyduğun herşeye inanma. - Duymadım, doktor. Gördüm.
Sizi tutukladıkları gece orada olan çocuk bendim.
Sizinle çalışmak istiyorum.
13 yıl...
Biraz bozulmuş olması mümkün.
Reaktif baz dengesiz hale gelmiş olabilir.
Ama belki de olmamıştır.
- Ne yapıyorsunuz? - Hala işe yarıyor mu, göreceğim.
Hayır!
- Biri gelebilir! - Sadece bir hastayı tedavi ediyoruz.
- Omuriliğin tepesine. - Elbette.
Kafasını tut. Tut.
Çabuk!
- Ne kadar sürecek? - Süreceğini bile sanmıyorum.
- Dozu artırabiliriz. - Hayır, onun üstünde bir işe yaramayacak.
Ama başka birşeyde işe yarayabilir.
Bana ilacımı getirdiğin için teşekküler. Bu halde bile olsa.
Hey, bekle bir dakika. Dinle.
Bir düşün. Hadi ama! Biraz daha yapabiliriz.
Burada mı? Burada, demin gördüğün gibi, temel ilk yardım malzemeleri bile yok.
Ama burası artık benim kliniğim. Nelere ihtiyacın var?
- İşe yarıyor. - Tanrım! Kendini nasıl hissediyorsun?
- Beni duyabiliyor musun? - Ondan uzak dur!
Beni duyabiliyor musun?
Hayır! Hayır!
Bir sakinleştirici bul!
Thorazine'i al!
6 cc al. Acele et!
Dur! Dur, dedim Moses!
Hayır! Hayır! Hayır!
Affedin, lütfen! Affedin! Ben...
Doktor Philips?
- Burada neler oluyor? - Çıldırdı, efendim.
Şiddetli bir kalp aritmisi başgösterdi. Vücudu ilaca tepki verdi.
Hangi ilaç?
Biz ona...
10 cc solidom verdik. Beklenmedik bir yan etki ortaya çıktı.
- Siz buna beklenmedik bir yan etki mi diyorsunuz? - Ben onu...
Hasta atriyal fibrilasyon geçirdi.
Basit bir İngilizceyle söylersek, kalbi fazla hızlı atıyordu.
Yan etki üzücüydü ancak daha önce görülmemiş bir olay değildi.
Sen, West... Cezana 12 ay daha ekledin.
Biraz şişmiş.
Doktor Philips, adamlarımdan biri yaralı.
Ben onunla ilgilenirim, efendim.
- Çavuş, herkes hemen hücrelerine dönsün. - Emredersiniz, efendim.
Bayan Olney, ziyaretinizin geri kalanı bu kurumun güvenlik bölgeleri dışında gerçekleşecek.
- Ama... - West, sen de hücrene dön.
Doktor Philips ihtiyacımız olan şeylerin listesini yapmamı istedi.
Doğru, efendim. O listeye ihtiyacım var.
Şu adamı temizleyin ve götürün.
Hadi. Kalk.
West! Hücrene dön!
Son ortağım beni ele verdi. Senden daha iyi şeyler bekliyorum.
Ona dikkat et. Başımıza bela olacak.
Selam.
Selam! Notlarımı düzenliyordum.
Bileğim hakkında haklıymışsın. Üstüne basmamalıydım.
Gaza basmak zor oluyor, değil mi? Seni eve ben bırakayım mı?
Emin misin?
- Sana da zahmet verdim. - Böyle bir günde hiç birşey zahmet sayılmaz.
Bugün senin için büyük bir gündü,ha Moses? Dört yetişkin adamın canına okudun.
Ama kalp krizi geçiriyordun. Bunu nasıl yaptın? Sana bir çeşit ilaç verdiler, değil mi?
Neydi o?
- Burada olmak istemiyorum. İstemiyorum. - Evet?
Burası cehennem.
Gösteririm sana ben cehennemi!
West! Seninle konuşmalıyız, adamım!
West! West!
- Tofu için özür dilerim. - Önce koklamalıydım. Bu pizza harika.
- Harika vakit geçirdim. - Harika.
Bugün o röportajın üstesinden gelmenden çok etkilendim.
Ya, o kadar harika bir iş çıkardım ki, röportaj yaptığım adam beni dışarı attı.
Ama eyalet tutukevinin ilerici eğitim programları... O kadar aptalca bir hikaye ki.
Hadi ama. Hemen vazgeçme. Hayatta herşey mümkün.
Sadece ihtimalleri görüp anı yakalamalısın, anlıyor musun?
İçgüdülerine güven ve harekete geç.
- Sadece harekete mi geçeyim? - Evet.
Tamam, geçeceğim. Peki, burada gerçekten ne arıyorsun?
Kurumsal tıp.
Bana gizli kurumsal tıp araştırmalarınızdan bahsedin, doktor.
Elbette, neden olmasın? Kurumsallaştırmanın yaşam ve ölümün doğası üstündeki etkilerini araştırıyorum.
- Ya tabii. Hadi ama. - Evet.
Neden ihtisas dönemini hapiste geçiriyorsun?
Gerçekten.
Neden, Howard?
Çocukken kızkardeşimin ölümünü gödüm.
- Çok üzgünüm. - Bir daha kendimi o kadar çaresiz hissetmek istemiyorum.
Onu geri getirmeye çalıştım.. Hayata geri getirmek istedim.
- Bugün sana yardım eden adam kimdi? - Doktor Herbert West.
Şu anda bir mahkum. Miskatonic Üniversite Hastanesinde çalışırdı.
Araştırmaları ölümün bir hastalık olduğu teorisinden yola çıkıyor
Yeniden canlandırma denemeleri kontrolden çıkınca...
- Çılgın... saldırgan... - Bugünkü ihtiyar gibi.
- Miskatonic morgundan kaçtı. - Morg mu?
Evimize daldı ve...
Bu ifade bana Emily'i hatırlatıyor.
Kızkardeşini mi?
Gidiyorsun.
- Uzun bir gündü. - Evet.
- Bileğin biraz daha iyi galiba. - Evet.
- Anı mı yakalıyorsun? - Harekete geçiyorum.
- Herşeyi almışsın galiba. - Moses'ın durumu iyi değil.
Bir laboratuvar alanına ihtiyacımız var. Gizli bir yere.
Artık insana benzemiyor.
Evet. Sanırım burası olur.
O bir canavar.
Bulabildiğimiz en taze örneği kullanmalıyız. Bu her zaman bir sorun olmuştur.
Bunun sorun olduğu konusunda haklısın!
Ben insanlara yardım etmek istiyorum, beyinsiz canavarlar yaratmak değil.
Şüphelerin mi var, doktor?
Tüm tıbbi araştırmalar risklidir. Bunu anlamıyorsan, beki de burada olmamalısın.
Bu kaotik organizmaya düzen getirecek birleştirici gücü bulmak üzereyim.
Mantıklı davranışı restore edecek bir yol bulduğunu mu söylüyorsun?
Şu anki çalışmalarımda test sürecini hızlandırabileceğimi söylüyorum.
Senin yardımınla, elbette.
Doktor, bu çalşıma tam bir bağlılık ve gizlilik gerektiriyor.
- Kimseye bundan bahsetmemelisiniz. - Gidip önüme gelene....
Yakanızda ruj izi var, doktor.
Doktor Philips? Ben çıkıyorum.
O ne için?
Doktor Philips, birşeye ihtiyacınız var mı?
Doktor, orada mısınız?
- Gelmeyeceksin diye korkmuştum. - Geç saate kadar çalıştım.
- Ne üstünde çalıştın? - Hiç, sadece klinik işleri, bilirsin.
Hadi ama. Ne yapıyorsun? Hakkımda soruşturma mı yapıyorsun?
- Hayır. - Evet.
Sadece yaşlı adamın nasıl olduğunu merak ettim.
Durumu iyi... İyi.
Gerçekten mi?
Artık insan gibi görünmüyor. Biz...
Siz ne?
Ne oldu?
Üstünde çalıştığım haberle ilgili. Bazı şeyleri çözdüm ama hepsi sadece tahmin.
- Kesin kanıtlara ihtiyacın var. - Evet, ama o kanıtları bulmak için risk almalıyım.
Peki, ne yapmalıyım? Dikkatli mi davranayım, harekete mi geçeyim?
Cevap belli. Harekete geçmelisin.
- Gerçekten böyle mi düşünüyorsun? - Bazen risk almalısın.
Senin yaptığın da bu, değil mi?
Söylesene. Yeni hikayen ne hakkında?
Henüz anlatamam.
Sırlar.
Her kızın birkaç sırrı olmalıdır.
Miskatonic Katliamı
Çok canım yanıyor. Tüküremiyorum bile.
Ben bir sorun göremedim.
Bir defasında bana küçük kırmızı haplar vermişlerdi. Bicodeine. Kendimi hemen daha iyi hissetmiştim.
Küçük kırmızı haplar. Hadi. Küçük kırmızı...
...memeler.
- Yatmadan önce iki tane al. - Hemen şimdi alsam?
Biraz daha içebilir miyim?
- Gün bugün, ahbap. - Gün bugün.
O halde, bahçede görüşürüz.
- Sen öldün. - Öldün.
Gün bugün. İşe yaradı.
- Öğleden sonraki hastalara yeni randevular ayarla. - Ne? Doktor!
- Şimdi deneme zamanı. - Kim üstünde?
Hikayem yürümüyor. Çok ruhsuz. Eksik birşeyler var.
Eksik olan sizsiniz. Anahtar sizsiniz.
Anahtar mı? Neyin anahtarı?
Bu hapishanenin nasıl çalıştığını anlamanın anahtarı.
Buradaki herşey sizin felsefenizin bir uzantısı.
Etrafa tekrar bakmak istiyorum.
Ardından da, ayrıntılı bir röportaj için birkaç saat size ihtiyacım olacak.
Röportajı memnuniyetle yaparım, eğer...
Eğer?
Eğer röportaj bu gece yemekte olursa. Böylece görevin arkasındaki adamı tanırsınız.
Turumdan sonra?
- Çavuş, Bayan Olney özel misafirimdir. - Emredersiniz, efendim.
Ve ona heryeri gezdirin. Bir kez daha.
- Neden geri geldiniz? - Hakkınızdaki profili bitirmek için.
- Gerçekten mi? - Siz büyüleyici bir adamsınız.
Bunu laf olsun diye söylüyorsunuz.
Bu gece, o halde.
Ölüm anında insan vücudunun 3 ila 6 gram arasında ağırlık kaybettiğini biliyor muydun?
Sanırım bunun hakkında birşeyler duymuştum, evet.
Elbette, bir fare bundan çok daha azını kaybeder ama oran aynıdır.
Beyin zarı akıl almaz bir nöro-elektrik fenomeninin ortaya çıktığı yerdir.
Tut onu.
Sıkıca.
Farecik bundan pek memnun olmayacak.
Bu fenomen, NPE, nano-plasmik enerji sadece beyinde ortaya çıkmaz.
Tüm merkezi sinir siteminde çok ufak NPE izleri buldum.
Ve vücuttaki her hücrede var olduğuna inanıyorum.
Yerinde olsam onu daha sıkı...
Klasik yeniden canlandırma sonrası davranışı.
Aynı bugüne kadar olan diğer kobaylarım gibi şaşkın ve saldırgan.
Bu onu ölümden geri getirdi...
...ama bu ona gerçek hayatı verecek.
- O da ne? - Yaşayan bir verici fareden gelen nanoplazma.
Verici fare mi?
Tut onu. Kımıldamasın.
İşte böyle.
Katalizör işte bu.
Hücrelere nasıl büyüyeceklerini söyleyen güç.
İşe yarıyor.
- Laura! - Doktor Philips. Nasılsınız?
- Ne işin var burada? - Harekete geçtim.
- O yol Moses'a gidiyor. - Kesinlikle öyle.
- Onunla gerçekten konuşmak isterim. - Hayır, mümkün değil.
Editörüm hazırladığımız haberler için bize masraf bütçesi açar.
Kaç paradan bahsediyoruz?
Hücre kapısı her zaman kilitli olmak zorunda.
- On dakika içinde dönerim. - Ya size ihtiyacım olursa? Sesleneyim mi?
Sakın ses çıkarmayın. İçerde olduğunuzu kimse bilmemeli.
O deli gömleğinin içindeyken size zarar veremez.
Hey! Bak, kim geliyor?
Moses'ı görecek. Başka neden oraya gitsin ki?
Tamam. Onu bana ver.
Son sözün ne?
Farecik?
- Ne oldu? - Hayvanını geri verdim.
Böyle gitmesine izin mi vereceksin?
Babacığına bir öpücük ver.
Neyin var, Farecik?
Selam. Ben Laura Olney. Gazeteciyim.
Seninle geçen gün olanlar hakkında konuşmak istiyorum. Oldu mu?
Doktor West'in sana ne yaptığını hatırlıyor musun?
O kalp krizi yüzünden öldün mü?
Nabzına bakabilir miyim?
- İsa'nın annesi, affet beni. - Ne oldu sana?
Açım!
Çavuş Moncho!
Tanrıya şükür geldi...
- Salağın teki olduğumu düşünüyor olmalısın. - Hayır, öyle düşünmüyorum. Gerçekten. Bence çok zeki bir adamsınız.
Büyüleyici.
- Bana yalan söylemenden hoşlanmıyorum. - Yalan söylemiyordum.
Açıkla.
Sen... Sen!
Ver şunu bana.
Beni ısırdı.
- Öldü. - Elbette, haklısın.
- Ne yapıyorsun? - Onu öldürdüm. Böyle diyecekler.
- Dışardakiler nasıldır bilirsin. - Meşru müdafaydı.
Başka şansın yoktu.
Yemin ederim.
Diz çök.
Beni ikna etmen gerekecek, Laura. Havla.
- Ne? - Beni duydun. Havla!
Ben gördüğün en büyüleyici adam mıyım?
- Evet. - Ve benim için herşeyi yapar mısın?
- Evet. - Göster.
Bir gardiyana rüşvet verip tehlikeli bir mahkumu serbest bıraktın, o da heyecanlandı ve...
- Moses'ı buraya getirmek istiyorum. - Neden?
Bunu koymak için.
- Bundan elinde daha da var? - Hayır, Bu Farecik'in NPE'si.
Farecik'e başka bir farenin nanoplazmasını verdim.
- Ama iki hayvan birbirinden farklı değil mi? - Kesinlikle hayır.
Nanoplazma tamamen nötr bir enerjidir. Farelerde, köpeklerde, insanlarda aynıdır.
- Dur bir dakika. Bunu Moses'a vermek istiyorsun. - Evet.
Bak. Fareden fareye geçirmek tamam ama türden türe transfer yapmak doğru değil.
Doğru değil mi?
Bunların hepsi yıllardır akıl almaz koşullarda yapılmış zahmetli araştırmaların sonucu.
Sen hangi cesaretle çalışmalarımın hatalı olduğunu söylersin?
- Birinin ruhunu diğerine... - Ruh demek.
- Bu bilim, doktor, batıl inanç değil! - Burada bir insandan bahsediyoruz!
İnsandı! Ve yine olacak. Bunun sayesinde.
Doktor Philips!
1 , 2, 3 kaldır! Doktor Philips!
Bir olay oldu.
Hayır!
Hayır.
Moses öldürdü. O da öldü.
- Öldü mü? - Müdür ölüm belgelerini istiyor.
Hemen.
- Hemşireden kurtul. - Hemşire, memurlara yardım et.
- Ama benim... - Hemen!
- Ya Moses gibi olursa? - Daha tazeleşeceği yok.
Hadi.
- Omuriliğin en üstüne, değil mi? - Evet.
- Al şunu. - Thorazine mi?
Haddinden fazla heyecanlanmasını istemeyiz.
Acele et!
Beni duyuyor musun? Adın ne? Ne olduğunu hatırlı...
Onu rahat bırak!
Bu iyi bir fikir değil.
Ne yapıyor?
- Onu bu halde bırakamayız! - Onu laboratuvara götürelim.
Tamam. Burada dur.
Hangi cehenneme gitti bu?
Buralarda biryerlerde olmalı!
- Heryeri arayn! Heryeri! - Burada değil!
Zavallı şey. Git yemeğini ye, git hadi.
Bırak onu, manyak!
- Neler oluyor? - Onu geri ver, seni manyak!
- Seni küçük... - Hayır!
- Neden olmasın? - Çünkü türler arası olacak!
O zaman bu halde kalacak. İstediğin bu mu?
Hayır! Onun üstünde deney yapmanı istemiyorum!
- Bak! Fare... - Doktor Philips.
Onu yere yatır.
- Ceset nerede? - O... O...
Neler dönüyor burada?
- Bay West ve ben... biz... - Laboratuvar kurmuşsunuz.
Kanun dışı araştırmalar yapıyorsunuz. Bu yüzden işini ve diplomanı kaybedeceksin!
Çekil.
Moses'a verdiğiniz şey bu.
Bu duvarların diğer tarafını bir daha asla göremeyeceksin
Hayır! Hayır!
- Sen ölmüştün! - Hayır!
S*ktir.
Kapıları aç! Hadi!
İşte bu!
- Hey, hey! Kımıldama! - Kımıldama!
Geri gel!
Hey! Sen! Yapma!
Parti vakti!
Hadi!
Ne yapıyorsun?
Bir saniye. Bir saniye bekle.
2000 voltluk bir akım nanoplazmayı beyne toplayacak, biz de oradan alacağız.
Onu öldüreceksin!
İşin özü bu.
Nanoplazmayı beyne toplamanın tek yolu elektrikle öldürmektir.
Oradan da tam ölüm anında çıkarabiliriz! Evet!
Hayır! Onun naoplazmasını Laura'ya nakletmek istiyorsun!
Fareden fareye sorunun yoktu, insandan insana olunca mı sorun oluyor?
Birazdan ölmüş olacak! Laura'nın böyle kalmasını mı istiyorsun?
Oturt onu! Kafasını göğsüne doğru eğ! Hadi!
Kımıldatma.
Ölmüyor. Ölmüyor!
Çekil yanından.
Uzaklaş!
Bu kadar yeter!
- Durdur şunu! - Ölmek zorunda.
- Revire gidelim! - Hadi, gidelim!
Farecik?
Farecik! Babacığına bir öpücük ver, bebeğim.
West!
Howard, neredeyim ben?
- Artık iyisin. - Bana birşeyler oldu.
Öyle de diyebilirsin.
- Neden bana öyle bakıyorsunuz? - Müdür Brandon seni boğdu.
Teknik olarak çeyrek saattir ölüydün. Doktor Philips ve ben seni geri getirdik.
Neden bahsediyorsunuz? Beni geri mi getirdiniz?
- Kendimi çok... - Ne? Nasıl hissediyorsun?
Bu çok ilginç.
Ne oluyor?
Burada neler dönüyor, anladım. Beni kobay olarak kullanıyorsun!
- Ve sen de böyle yapmasına izin verdin! - Hayır!
Benden uzak durun. İkiniz de!
Dur! Dur.
Howard. Howard, lütfen. Lütfen bana yardım et.
Howard!
West! Neredesin Einstein? Saklanarak...
Dinle! Farecik çok garip davranıyor. Ya ona birşeyler yaptın ya da belki de bana yanlış fareyi verdin!
- Çek ellerini üstümden! - Nöbetçiler!
Ne? Nöbetçiler mi? Nöbetçi falan kalmadı. Burada bir ayaklanma oluyor!
- Bak sen, ne varmış burada? - Onu rahat bırak.
- Ne dedin sen? - Ondan uzak dur! O kız hasta. Bulaşıcı.
Hasta mı? Ben de güzel ilaçlar var.
Kendini daha iyi hissedeceksin.
West benim faremi aldı ben de onun pisi pisisini alacağım.
Lütfen, bana yardım et, Howard.
Demek sert seviyorsun, ha?
Git!
- Laura! - Bu tarafa gel!
Bu tarafa gel! Hadi!
- Nerede o? - Kim?
Laura Olney. Gazeteci. Tam önümdeydi! Onu kovalıyorlardı!
- Kadın falan görmedim! - Hala içeride olmalı!
- Kapıyı kilitleyin! - Laura!
Bu taraftan, adamım!
- S*ktir! - Onu göremiyorum!
Hey, tatlım, benimle saklambaç oynama.
Babacığın sana kocaman bir hediye getirdi.
Süpriz.
Hoşgeldin, Müdür.
Gitmeden önce son bir deney yapmak istiyorum ve sen de mükemmel bir kobaysın.
Hücrede geçirdiğim üç yıl çok öğretici oldu.
En iyi çalışmalarımı orada gerçekleştirdim.
Ve işte bu da o çalışmaların sonucu.
Fare, insan.
Nötr mü, değil mi?
Davranışsal damgalama.
Hadi öğrenelim.
West! Seni pislik! Bu yüzden elektrikli sandalyeye gideceksin!
Sesleri duyuyor musun? Yukarda bir ayaklanma var.
Hayvanat bahçesini hayvanlar yönetiyor. Bence yakında buraya da inerler.
Sonuçları görmek için kalmak isterdim ama bugün yeni bir erken tahliye programı uyguylanıyor.
Ve ben de istenen şartlara uyuyorum.
Seni bulsunlar diye bu kapıyı açık bırakacağım.
- Bunları al. Şunları da. - Hadi, hadi!
Hey, nereye gidiyorsun?
Bana da ver.
S*ktir!
- Müdür! - Artık müdür değil.
Deneme bile!
Ben her zaman müdürüm.
- Doktora ihtiyacım var! - Çavuş, o adamın gitmesine izin verdin.
Çavuş Moncho, dik dur.
Dizlerinin üstündesin, Çavuş!
Ayağa kalk! Bu bir emirdir!
Emirlere uymanı sağlamak için ne yapmalıyım?
İyi mal!
Laura!
Bu adamlar sana sorun mu çıkartıyorlar?
Ben... Ben yapmadım!
Belki de ben yapmışımdır.
Belki de kendi kendilerini öldürmüşlerdir.
Belki de işledikleri suçlarla yaşamaya tahammül edememişlerdir.
Bir gün daha aynaya bakmaya tahammülleri kalmamıştır.
Ben mi? Ben aynada gördüğüm şeyi seviyorum.
Öüm evi tek bir amaç için inşa edildi: Cezalandırma.
Ama idamın sorunu çok çabuk bitmesi.
Bir anlık acı ve bam, öldün.
Ve kurtuldun.
Günümüz suçluları artık bundan korkmuyor.
- Bana korkuyormuş gibi görünüyor. - Sadece numara yapıyor.
Onların hepsi oyuncudur.
İdam onlara yaptığımız en büyük iyilik.
Ama ya ölüm acısı bir anda sona ermeseydi?
Onun yerine sonsuza kadar uzatılsaydı?
- Yayılın! - Temiz!
Temiz!
Hayır!
Hayır! Hayır! Hayır!
İsa'nın annesi, affet beni. Affet beni çünkü günah işledim.
Önemli değil. Seni affediyorum.
Önemli değil.
Laura!
- Birşey mi kaybettin? - O değişti.
- Hatalıydın, değişti! - Bir teoriydi sadece.
Tanrım! Senden nefret ediyorum!
Sen ve senin hastalıklı deneylerin! Ne olacağını sandım ki?
- Laura haklıydı. Kızkardeşimi öldürdün! - O talihsiz bir olaydı.
- Hayır, öyle değildi! - Artık kızkardeşin için yapabileceğimiz birşey yok!
- Ama kız arkadaşını hala kurtarma şansımız olabilir. - Laura! Onun adı Laura!
- Ölüm evine baktın mı? - Ne?
Onu ölüm evinde aradın mı? Eğer müdür onu bulduysa muhtemelen oraya götürmüştür.
Müdür mü? Ama o öldü.
Tanrı senin belanı versin!
Ritüellerin bununla bir ilgisi yok.
- Pozisyon alın! - Ellerin kaldır, sana zarar vermeyeceğiz!
Ellerini başının üstüne koy!
lşığı görüyorum! Kurtuldum! Sağol Tanrım! Kurtuldum!
Tamam. Ateş etmeyin.
Sağol Tanrım!
Açım!
Harika.
Yaptığın şey harika.
Senden hoşlanıyorum.
Senden çok hoşlanıyorum.
Dizlerinin üstüne çök.
Yoksa cezalandırılmayı mı tercih edersin?
Uslu kız.
Şimid babacığına bir öpücük ver.
Çavuş! Git kapıda nöbet tut.
Bu da neydi?
Seni o*ospu!
Bu Laura!
Hadi!
Sen bittin!
Beni fırlatma!
Laura.
İçimde.
Beni ele geçiriyor! Onu içimden çıkarmak zorundasın!
- Yapamam. - Lütfen.
Lütfen, bunun sürmesine izin verme!
Onu öldürmek zorundasın!
Öldür beni.
Büyüleyici. Az daha sana kendimi öldürtüyordum.
Hayır, asla.
- Bu benim. - Seni pislik. Bu mal çok acayipmiş.
Bunu saklayamazsın. Bu inanılmaz birşey. Bu yeşil b*k çok sıkı, adamım!
- Onu bana ver. - Üzgünüm, yapamam.
Hapishane kuralları. Aynı iğneyi kullanamayız. Güvenli değil.
- Şimdi s*ktirip gidersen, bunu kullanacağım. - Yerinde olsam yapmazdım.
Neyse ki, ahbap, şu anda yerimde değilsin.
Hey! Hey, adamım! Daha mal var mı?
Bir vuruş daha.
- Bence yeterince aldın. - Lütfen. Ya biraz bicodeine? Küçük kırmzı haplardan?
Asprin?
Dur!
- Howard... - Laura?
Howard, lütfen..
Müdür Brandon? Sen misin?
- Nerede? - Ne?
Neyi sorduğumu çok iyi biliyorsun. Çantam nerede?
- Bıktım senden artık! - O farecik mi?
Bu deney sona erdi.
Lütfen, Howard. Lütfen, durdur beni.
- Bu yüzden cezalandırılacaksın! - Bence cezalandırılan sensin.
Öldür beni, Howard.
Öldür beni.
Harekete geç, Howie!
Evet!
Ama ben müdürüm!
Evet! Evet!
Sanık suçlu bulundu.
Evet.
İlerleyin! İlerleyin! İlerleyin!
Howard?
İçindekini çıkarmak için onu öldürmek zorundaydım.
Onu kurtarmak için.
Ama onu geri istiyorum.
Herşey yoluna girecek, Emily. Ben sana göz kulak olacağım.
Temiz!
Kımıldama!
İyi misin?
O artık iyi.
Ona hayat verdim.
Dur!
Bu adamın durumu kritik! Onu hemen Miskatonic Hastanesine götürmeliyim!
- Sen kimsin? - Doktor Philips. Dr. Howard Philips. Revirin başındayım.
Sen kimsin? Bu adam ölürse kimin sorumlu tutacağımı bilmek istiyorum!
Tamam. Geç. Geç.
Kuşkulu.
Alın onu.
Hey! Onu kurtardım! Söyle onlara, Emily! Seni kurtardığımı söyle!
Emily?
Laura?